1999 – Ethnography of European Τraditional Cultures. Survival skills in the field of Ethnographic Heritage – European Seminar IV Proceedings

  • Πρακτικά IV Ευρωπαϊκού Σεμιναρίου
  • Αθήνα 15 Μαρτίου-30 Απριλίου 1999 (περιορισμένη κυκλοφορία)
  • σσ. 1-310.

Το βιβλίο αποτελεί μέρος μιας σειράς εκδόσεων, που περιλαμβάνουν τις διαλέξεις και ανακοινώσεις που έγιναν σε τέσσερα μηνιαία σεμινάρια, τα οποία διοργανώθηκαν στην Αθήνα από το 1994 και ολοκληρώθηκαν το 1998 με τον γενικό τίτλο ‘’Ethnography of European Τraditional Cultures’’, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο PACT-EURETHNO. Τα σεμινάρια απευθύνονταν σε πτυχιούχους και μεταπτυχιακούς σπουδαστές από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες προερχόμενους από τον ευρύ επιστημονικό χώρο των ανθρωπιστικών και πολιτιστικών σπουδών. Τα Πανεπιστημιακά και Ερευνητικά Ιδρύματα και Ινστιτούτα, μέλη του Δικτύου, συμμετείχαν στο πρόγραμμα των σεμιναρίων καθώς και το European Foundation of Heritage Skills (FEMP) του Συμβουλίου της Ευρώπης, το European Centre for traditional Culture (ECTC), οργανισμός υπό την UNESCO, η ‘Société d’Encouragement aux Metiers d’Art (SEMA) και με την οικονομική στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στόχος των σεμιναρίων ήταν να ερευνηθούν οι διάφορες πτυχές των ευρωπαϊκών παραδόσεων και να διευκολυνθεί η ανταλλαγή απόψεων και η συγκριτική ανάλυση. Κάθε σεμινάριο περιελάμβανε εξειδικευμένες εισηγήσεις από Έλληνες και Ξένους καθηγητές και ερευνητές καθώς και παρουσιάσεις εργασιών των σπουδαστών με βάση τη θεματική κάθε σεμιναρίου. Το σύνολο των παρουσιάσεων αποτέλεσε το υλικό ανεξάρτητων τόμων, που εκδόθηκαν υπό την επιμέλειά μου ενώ είχα και την ευθύνη της διοργάνωσης όλων των σεμιναρίων.

Το Ευρωπαϊκό Σεμινάριο IV στόχο είχε να αναδείξει τον ρόλο των παραδοσιακών τεχνών και τεχνικών  στη σύγχρονη κοινωνική ζωή και  ανάπτυξη. Παράλληλα ανέδειξε και τη σημασία που έχουν οι παραδοσιακές πολιτιστικές αξίες, οι έννοιες, τα έθιμα και τα συστήματα γνώσης στη διατήρηση της πολυμορφίας και της πολιτιστικής ταυτότητας. Διερευνήθηκε επίσης η σημασία τους για την επίτευξη μιας αειφόρου ανάπτυξης που αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό ως μέσο  δημιουργίας νέων ευκαιριών και επίτευξης βιωσιμότητας των κοινωνιών. Ως επιτυχημένο παράδειγμα παρουσιάστηκαν οι σύγχρονες δημιουργίες ομάδας καλλιτεχνών, οι οποίοι προτείνουν καινούργιες εφαρμογές στις παραδοσιακές τεχνικές και πρωτοποριακή προσέγγιση αξιοποιώντας τη γνώση του πολιτιστικού παρελθόντος.